بآيات ما ؟ « وَ قالَ لَأُوتَيَنَّ مالًا وَ وَلَداً » ( 77 ) و گفت مرا [ در اين جهان ناچار ] مال دهند و فرزند . « أَطَّلَعَ الْغَيْبَ » او را بر ناديده ديدار افتاد كه پوشيده بدانست ؟ « أَمِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً » ( 78 ) يا بنزديك رحمن دست افكند كه پيمان نهاد ؟ « كَلَّا » نه چنانست . « سَنَكْتُبُ ما يَقُولُ » آرى بنويسيم بر وى آنچه ميگويد ، « وَ نَمُدُّ لَهُ مِنَ الْعَذابِ مَدًّا » ( 79 ) و او را عذاب پيونديم فرا عذاب پيوستنى . « وَ نَرِثُهُ ما يَقُولُ » آن مال و فرزند كه امروز داديم و آنچه به دو رسيد فردا باز ستانيم ، « وَ يَأْتِينا فَرْداً » ( 80 ) تا آيد بى مال و بى فرزند تنها . « وَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ آلِهَةً » و فرود از اللَّه تعالى خدايان گرفتند ، « لِيَكُونُوا لَهُمْ عِزًّا » ( 81 ) تا ايشان را انبوهى باشند و يار . « كَلَّا » نه عزّ باشند ايشان را نه يار . « سَيَكْفُرُونَ بِعِبادَتِهِمْ » آرى كافر شوند فردا به پرستگارى ايشان ، « وَ يَكُونُونَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا » ( 82 ) و فردا بر ايشان جز زآن باشد كه بيوسند . « أَ لَمْ تَرَ » نمىبينى [ نميدانى ] ، « أَنَّا أَرْسَلْنَا الشَّياطِينَ عَلَى الْكافِرِينَ » كه بر گماشتيم شياطين را بر كافران ، « تَؤُزُّهُمْ أَزًّا » ( 83 ) تا ايشان را ميخيزانند ببدكارى خيزايندنى . « فَلا تَعْجَلْ عَلَيْهِمْ » مشتاب بر ايشان ، « إِنَّما نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّا » ( 84 ) كه ما روزگار عمر ايشان ميشماريم [ روز روز ، نفس نفس ] شمردنى . « يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ » آن روز كه فراهم آريم پرهيزگاران را ، « إِلَى الرَّحْمنِ وَفْداً » ( 85 ) تا با رحمن برند ايشان را ، سواران ، ايمن و شاد . « وَ نَسُوقُ الْمُجْرِمِينَ » و رانيم ناگرويدگان بدكار را « إِلى جَهَنَّمَ وِرْداً » ( 86 ) بسوى دوزخ ، پيادگان ، تشنگان . « لا يَمْلِكُونَ الشَّفاعَةَ » نتوانند و ندارند و نياوند شفاعت ، « إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ